出典:Wiktionary
From Italian arancia.
arantium n (genitive arantiī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | arantium | arantia |
| Genitive | arantiī | arantiōrum |
| Dative | arantiō | arantiīs |
| Accusative | arantium | arantia |
| Ablative | arantiō | arantiīs |
| Vocative | arantium | arantia |
arantium