出典:Wiktionary
From Ancient Greek Ἀταλάντη (Atalántē, “balanced”), from ἀ- (a-, “used to express unity”) + τάλαντον (tálanton, “balanced”).
First-declension noun (Greek-type), singular only.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Atalantē |
| Genitive | Atalantēs |
| Dative | Atalantae |
| Accusative | Atalantēn |
| Ablative | Atalantē |
| Vocative | Atalantē |