出典:Wiktionary
compitus m (genitive compitī); second declension
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | compitus | compitī |
| Genitive | compitī | compitōrum |
| Dative | compitō | compitīs |
| Accusative | compitum | compitōs |
| Ablative | compitō | compitīs |
| Vocative | compite | compitī |