出典:Wiktionary
From cōnsulāris (“consular, of a consul”) + -tās.
cōnsulāritās f (genitive cōnsulāritātis); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cōnsulāritās | cōnsulāritātēs |
| Genitive | cōnsulāritātis | cōnsulāritātum |
| Dative | cōnsulāritātī | cōnsulāritātibus |
| Accusative | cōnsulāritātem | cōnsulāritātēs |
| Ablative | cōnsulāritāte | cōnsulāritātibus |
| Vocative | cōnsulāritās | cōnsulāritātēs |