出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/01/20 19:19 UTC 版)
From Ancient Greek ἐμφυτευτικός (emphuteutikós). By surface analysis, emphyteuma + -icus.
emphyteuticus (feminine emphyteutica, neuter emphyteuticum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | emphyteuticus | emphyteutica | emphyteuticum | emphyteuticī | emphyteuticae | emphyteutica | |
| genitive | emphyteuticī | emphyteuticae | emphyteuticī | emphyteuticōrum | emphyteuticārum | emphyteuticōrum | |
| dative | emphyteuticō | emphyteuticae | emphyteuticō | emphyteuticīs | |||
| accusative | emphyteuticum | emphyteuticam | emphyteuticum | emphyteuticōs | emphyteuticās | emphyteutica | |
| ablative | emphyteuticō | emphyteuticā | emphyteuticō | emphyteuticīs | |||
| vocative | emphyteutice | emphyteutica | emphyteuticum | emphyteuticī | emphyteuticae | emphyteutica | |