出典:Wiktionary
From Ancient Greek ἐπόπτης (epóptēs).
epopta m (genitive epoptae); first declension
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | epopta | epoptae |
| genitive | epoptae | epoptārum |
| dative | epoptae | epoptīs |
| accusative | epoptam | epoptās |
| ablative | epoptā | epoptīs |
| vocative | epopta | epoptae |