出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2016/02/29 16:56 UTC 版)
Present participle of inpertiō
inpertiēns m, f, n (genitive inpertientis); third declension
Third declension, neuter nominative singular like masculine/feminine.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | inpertiēns | inpertiēns | inpertientēs | inpertientia | |
| genitive | inpertientis | inpertientis | inpertientium | inpertientium | |
| dative | inpertientī | inpertientī | inpertientibus | inpertientibus | |
| accusative | inpertientem | inpertiēns | inpertientēs | inpertientia | |
| ablative | inpertientī | inpertientī | inpertientibus | inpertientibus | |
| vocative | inpertiēns | inpertiēns | inpertientēs | inpertientia | |