出典:Wiktionary
Borrowed from Old French mainlevée, from Old French main (“hand”)+levée (“lifted”)
mainleveta f (genitive mainlevetae); first declension
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mainleveta | mainlevetae |
| Genitive | mainlevetae | mainlevetārum |
| Dative | mainlevetae | mainlevetīs |
| Accusative | mainlevetam | mainlevetās |
| Ablative | mainlevetā | mainlevetīs |
| Vocative | mainleveta | mainlevetae |