出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/02/17 17:53 UTC 版)
Ultimately from manus (“hand”). Attested in the accusative form manicum in the Liber Glossarum.
manicus m (genitive manicī); second declension (Early Medieval Latin)
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | manicus | manicī |
| genitive | manicī | manicōrum |
| dative | manicō | manicīs |
| accusative | manicum | manicōs |
| ablative | manicō | manicīs |
| vocative | manice | manicī |