英和和英

語源

From Ancient Greek πλανκτόν (planktón, “drifting”), neuter nominative of πλαγκτός (planktós), from πλάζεσθαι (plázesthai, “to wander, drift”), from πλάζειν (plázein, “to cause to wander, drive astray”).

接頭辞

plankt-

1. Alternative form of plankto- (“drift, float, wander”).

派生語