出典:Wiktionary
postrēmus (“[person who is] last”) + genitus (“begotten”); compare prīmōgenitus (“first-born”)
postrēmōgenitus (feminine postrēmōgenita, neuter postrēmōgenitum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | postrēmōgenitus | postrēmōgenita | postrēmōgenitum | postrēmōgenitī | postrēmōgenitae | postrēmōgenita | |
| Genitive | postrēmōgenitī | postrēmōgenitae | postrēmōgenitī | postrēmōgenitōrum | postrēmōgenitārum | postrēmōgenitōrum | |
| Dative | postrēmōgenitō | postrēmōgenitō | postrēmōgenitīs | ||||
| Accusative | postrēmōgenitum | postrēmōgenitam | postrēmōgenitum | postrēmōgenitōs | postrēmōgenitās | postrēmōgenita | |
| Ablative | postrēmōgenitō | postrēmōgenitā | postrēmōgenitō | postrēmōgenitīs | |||
| Vocative | postrēmōgenite | postrēmōgenita | postrēmōgenitum | postrēmōgenitī | postrēmōgenitae | postrēmōgenita | |