英和和英

名詞

sergēns m (genitive sergentis); third declension

1. (post-Classical) sergeant
   • 1252, Concessio Canee:

     Ita, quod remanent quindecim caualarie in nostro comuni, ut dictum est, et septuaginta quinque in uobis militibus et sergentibus, que uobis militibus et sergentibus concesse sunt a nobis, ut dictum apud Venecias.

     (please add an English translation of this quotation)

   • 1707, Antonio Tommaso Schiara, Theologia Bellica:

     Sequuta verbali contentione inter Capitaneum, & Sergentem, Capitaneus primò ensem evaginavit, ut Sergentem vulneraret, & Sergens ut se defenderes ensem evaginavit, Capitaneus hoc intuens, jussit illum occidi. Dubitatur, an Capitaneus sit reus culpæ, & pœna plectendus.

     (please add an English translation of this quotation)

語形変化

Third-declension noun.