Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

subiunctivus

語源

From subiungō (to subjoin, subordinate) +‎ -īvus.

発音

形容詞

subiūnctīvus (feminine subiūnctīva, neuter subiūnctīvum); first/second-declension adjective

  1. connective
  2. (grammar) subjunctive

語形変化

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative subiūnctīvus subiūnctīva subiūnctīvum subiūnctīvī subiūnctīvae subiūnctīva
Genitive subiūnctīvī subiūnctīvae subiūnctīvī subiūnctīvōrum subiūnctīvārum subiūnctīvōrum
Dative subiūnctīvō subiūnctīvō subiūnctīvīs
Accusative subiūnctīvum subiūnctīvam subiūnctīvum subiūnctīvōs subiūnctīvās subiūnctīva
Ablative subiūnctīvō subiūnctīvā subiūnctīvō subiūnctīvīs
Vocative subiūnctīve subiūnctīva subiūnctīvum subiūnctīvī subiūnctīvae subiūnctīva

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

subiunctivusのページの著作権