出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/03/31 17:44 UTC 版)
Borrowed from Frankish *wahta (“watch, guard duty, watchtower”). Attested sometime before 815 CE.
wacta f (genitive wactae); first declension (Early Medieval Latin)
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | wacta | wactae |
| genitive | wactae | wactārum |
| dative | wactae | wactīs |
| accusative | wactam | wactās |
| ablative | wactā | wactīs |
| vocative | wacta | wactae |