出典:Wiktionary
Abila
From Ancient Greek Ἄβιλα (Ábila).
Abila f sg (genitive Abilae); first declension
First-declension noun, with locative, singular only.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Abila |
| Genitive | Abilae |
| Dative | Abilae |
| Accusative | Abilam |
| Ablative | Abilā |
| Vocative | Abila |
| Locative | Abilae |
Abilā f