出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/05/20 20:54 UTC 版)
analecta pl (plural only)
From the Ancient Greek ἀναλέκτης (analéktēs).
analecta m (genitive analectae); first declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | analecta | analectae |
| genitive | analectae | analectārum |
| dative | analectae | analectīs |
| accusative | analectam | analectās |
| ablative | analectā | analectīs |
| vocative | analecta | analectae |