出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Ῑ̓δάλιον (Īdálion).
Īdalium n sg (genitive Īdaliī または Īdalī); second declension
Second-declension noun (neuter), with locative, singular only.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Īdalium |
| Genitive | Īdaliī Īdalī1 |
| Dative | Īdaliō |
| Accusative | Īdalium |
| Ablative | Īdaliō |
| Vocative | Īdalium |
| Locative | Īdaliī |