出典:Wiktionary
From Laeca (“agnomen または cognomen”) + -ānus (“-an: forming adjectives”) + -ius (“-y: forming adjectives”).
Laecānius m sg (genitive Laecāniī または Laecānī); second declension
Second-declension noun, singular only.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Laecānius |
| Genitive | Laecāniī Laecānī1 |
| Dative | Laecāniō |
| Accusative | Laecānium |
| Ablative | Laecāniō |
| Vocative | Laecānī |