出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/04/08 03:57 UTC 版)
Borrowed from Koine Greek Μανιχαϊσμός (Manikhaïsmós). By surface analysis, Manichaeus + -ismus.
Manichaismus m sg (genitive Manichaismī); second declension
Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Manichaismus |
| genitive | Manichaismī |
| dative | Manichaismō |
| accusative | Manichaismum |
| ablative | Manichaismō |
| vocative | Manichaisme |