出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Μίνδαρος (Míndaros).
Mindarus m (genitive Mindarī); second declension
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Mindarus |
| genitive | Mindarī |
| dative | Mindarō |
| accusative | Mindarum |
| ablative | Mindarō |
| vocative | Mindare |