出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/11/21 07:41 UTC 版)
From Ancient Greek ψιττακός (psittakós).
psittacus m (genitive psittacī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | psittacus | psittacī |
| genitive | psittacī | psittacōrum |
| dative | psittacō | psittacīs |
| accusative | psittacum | psittacōs |
| ablative | psittacō | psittacīs |
| vocative | psittace | psittacī |