出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/07/31 22:54 UTC 版)
Perfect passive participle of annihilō.
annihilātus (feminine annihilāta, neuter annihilātum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | annihilātus | annihilāta | annihilātum | annihilātī | annihilātae | annihilāta | |
| genitive | annihilātī | annihilātae | annihilātī | annihilātōrum | annihilātārum | annihilātōrum | |
| dative | annihilātō | annihilātae | annihilātō | annihilātīs | |||
| accusative | annihilātum | annihilātam | annihilātum | annihilātōs | annihilātās | annihilāta | |
| ablative | annihilātō | annihilātā | annihilātō | annihilātīs | |||
| vocative | annihilāte | annihilāta | annihilātum | annihilātī | annihilātae | annihilāta | |