出典:Wiktionary
From Ancient Greek ἀφάκη (aphákē).
aphaca f (genitive aphacae); first declension
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | aphaca | aphacae |
| Genitive | aphacae | aphacārum |
| Dative | aphacae | aphacīs |
| Accusative | aphacam | aphacās |
| Ablative | aphacā | aphacīs |
| Vocative | aphaca | aphacae |