出典:Wiktionary
Borrowing from Ancient Greek ᾰ̓ρτολᾰ́γᾰνον (artoláganon).
artolaganus m (genitive artolaganī); second declension
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | artolaganus | artolaganī |
| genitive | artolaganī | artolaganōrum |
| dative | artolaganō | artolaganīs |
| accusative | artolaganum | artolaganōs |
| ablative | artolaganō | artolaganīs |
| vocative | artolagane | artolaganī |