出典:Wiktionary
From Ancient Greek Ἄσανδρος (Ásandros).
Asander m (genitive Asandrī); second declension
Second declension, nominative singular in -er.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Asander |
| genitive | Asandrī |
| dative | Asandrō |
| accusative | Asandrum |
| ablative | Asandrō |
| vocative | Asander1 |