出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/02 20:24 UTC 版)
Borrowed from Ancient Greek βλεννός (blennós, “drivelling”).
blennus m (genitive blennī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | blennus | blennī |
| genitive | blennī | blennōrum |
| dative | blennō | blennīs |
| accusative | blennum | blennōs |
| ablative | blennō | blennīs |
| vocative | blenne | blennī |
blennus (feminine blenna, neuter blennum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | blennus | blenna | blennum | blennī | blennae | blenna | |
| genitive | blennī | blennae | blennī | blennōrum | blennārum | blennōrum | |
| dative | blennō | blennae | blennō | blennīs | |||
| accusative | blennum | blennam | blennum | blennōs | blennās | blenna | |
| ablative | blennō | blennā | blennō | blennīs | |||
| vocative | blenne | blenna | blennum | blennī | blennae | blenna | |