出典:Wiktionary
Unknown. Possibly related to charactē̆r (“sign”), i.e. magical sign.
caragius m (genitive caragiī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | caragius | caragiī |
| Genitive | caragiī | caragiōrum |
| Dative | caragiō | caragiīs |
| Accusative | caragium | caragiōs |
| Ablative | caragiō | caragiīs |
| Vocative | caragie | caragiī |