出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek κόμαρον (kómaron), variant of κόμαρος (kómaros).
comaron n (genitive comarī); second declension
Second declension, Greek type.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | comaron | comara |
| genitive | comarī | comarōrum |
| dative | comarō | comarīs |
| accusative | comaron | comara |
| ablative | comarō | comarīs |
| vocative | comaron | comara |