出典:Wiktionary
concalēns (genitive concalentis); third-declension one-termination participle
Third-declension participle.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | concalēns | concalentēs | concalentia | ||
| Genitive | concalentis | concalentium | |||
| Dative | concalentī | concalentibus | |||
| Accusative | concalentem | concalēns | concalentēs concalentīs |
concalentia | |
| Ablative | concalente concalentī1 |
concalentibus | |||
| Vocative | concalēns | concalentēs | concalentia | ||