出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/03/15 16:26 UTC 版)
Perfect active participle of congrātulor
congrātulātus (feminine congrātulāta, neuter congrātulātum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | congrātulātus | congrātulāta | congrātulātum | congrātulātī | congrātulātae | congrātulāta | |
| genitive | congrātulātī | congrātulātae | congrātulātī | congrātulātōrum | congrātulātārum | congrātulātōrum | |
| dative | congrātulātō | congrātulātae | congrātulātō | congrātulātīs | |||
| accusative | congrātulātum | congrātulātam | congrātulātum | congrātulātōs | congrātulātās | congrātulāta | |
| ablative | congrātulātō | congrātulātā | congrātulātō | congrātulātīs | |||
| vocative | congrātulāte | congrātulāta | congrātulātum | congrātulātī | congrātulātae | congrātulāta | |