出典:Wiktionary
conquestus m (genitive conquestūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conquestus | conquestūs |
| Genitive | conquestūs | conquestuum |
| Dative | conquestuī | conquestibus |
| Accusative | conquestum | conquestūs |
| Ablative | conquestū | conquestibus |
| Vocative | conquestus | conquestūs |
conquestus m (genitive conquestūs); fourth declension