出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2016/05/23 00:31 UTC 版)
cōnstabiliō (present infinitive cōnstabilīre, perfect active cōnstabilīvī, supine cōnstabilītum); fourth conjugation
| Conjugation of constabilio (fourth conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | cōnstabiliō | cōnstabilīs | cōnstabilit | cōnstabilīmus | cōnstabilītis | cōnstabiliunt |
| imperfect | cōnstabiliēbam | cōnstabiliēbās | cōnstabiliēbat | cōnstabiliēbāmus | cōnstabiliēbātis | cōnstabiliēbant | |
| future | cōnstabiliam | cōnstabiliēs | cōnstabiliet | cōnstabiliēmus | cōnstabiliētis | cōnstabilient | |
| perfect | cōnstabilīvī | cōnstabilīvistī | cōnstabilīvit | cōnstabilīvimus | cōnstabilīvistis | cōnstabilīvērunt, cōnstabilīvēre | |
| pluperfect | cōnstabilīveram | cōnstabilīverās | cōnstabilīverat | cōnstabilīverāmus | cōnstabilīverātis | cōnstabilīverant | |
| future perfect | cōnstabilīverō | cōnstabilīveris | cōnstabilīverit | cōnstabilīverimus | cōnstabilīveritis | cōnstabilīverint | |
| passive | present | cōnstabilior | cōnstabilīris, cōnstabilīre | cōnstabilītur | cōnstabilīmur | cōnstabilīminī | cōnstabiliuntur |
| imperfect | cōnstabiliēbar | cōnstabiliēbāris, cōnstabiliēbāre | cōnstabiliēbātur | cōnstabiliēbāmur | cōnstabiliēbāminī | cōnstabiliēbantur | |
| future | cōnstabiliar | cōnstabiliēris, cōnstabiliēre | cōnstabiliētur | cōnstabiliēmur | cōnstabiliēminī | cōnstabilientur | |
| perfect | cōnstabilītus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | cōnstabilītus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | cōnstabilītus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | cōnstabiliam | cōnstabiliās | cōnstabiliat | cōnstabiliāmus | cōnstabiliātis | cōnstabiliant |
| imperfect | cōnstabilīrem | cōnstabilīrēs | cōnstabilīret | cōnstabilīrēmus | cōnstabilīrētis | cōnstabilīrent | |
| perfect | cōnstabilīverim | cōnstabilīverīs | cōnstabilīverit | cōnstabilīverīmus | cōnstabilīverītis | cōnstabilīverint | |
| pluperfect | cōnstabilīvissem | cōnstabilīvissēs | cōnstabilīvisset | cōnstabilīvissēmus | cōnstabilīvissētis | cōnstabilīvissent | |
| passive | present | cōnstabiliar | cōnstabiliāris, cōnstabiliāre | cōnstabiliātur | cōnstabiliāmur | cōnstabiliāminī | cōnstabiliantur |
| imperfect | cōnstabilīrer | cōnstabilīrēris, cōnstabilīrēre | cōnstabilīrētur | cōnstabilīrēmur | cōnstabilīrēminī | cōnstabilīrentur | |
| perfect | cōnstabilītus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | cōnstabilītus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | cōnstabilī | — | — | cōnstabilīte | — |
| future | — | cōnstabilītō | cōnstabilītō | — | cōnstabilītōte | cōnstabiliuntō | |
| passive | present | — | cōnstabilīre | — | — | cōnstabilīminī | — |
| future | — | cōnstabilītor | cōnstabilītor | — | — | cōnstabiliuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | cōnstabilīre | cōnstabilīvisse | cōnstabilītūrus esse | cōnstabilīrī | cōnstabilītus esse | cōnstabilītum īrī | |
| participles | cōnstabiliēns | — | cōnstabilītūrus | — | cōnstabilītus | cōnstabiliendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| cōnstabilīre | cōnstabiliendī | cōnstabiliendō | cōnstabiliendum | cōnstabilītum | cōnstabilītū | ||