出典:Wiktionary
From contingēns + -ia.
contingentia f (genitive contingentiae); first declension
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | contingentia | contingentiae |
| Genitive | contingentiae | contingentiārum |
| Dative | contingentiae | contingentiīs |
| Accusative | contingentiam | contingentiās |
| Ablative | contingentiā | contingentiīs |
| Vocative | contingentia | contingentiae |