出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2012/02/03 18:38 UTC 版)
dīcēns m., f., and n. (genitive dīcentis); third declension
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | dīcēns | dīcēns | dīcentēs | dīcentia | |
| genitive | dīcentis | dīcentis | dīcentium | dīcentium | |
| dative | dīcentī | dīcentī | dīcentibus | dīcentibus | |
| accusative | dīcentem | dīcēns | dīcentēs | dīcentia | |
| ablative | dīcente1 | dīcente1 | dīcentibus | dīcentibus | |
| vocative | dīcēns | dīcēns | dīcentēs | dīcentia | |