出典:Wiktionary
disruptus (feminine disrupta, neuter disruptum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | disruptus | disrupta | disruptum | disruptī | disruptae | disrupta | |
| Genitive | disruptī | disruptae | disruptī | disruptōrum | disruptārum | disruptōrum | |
| Dative | disruptō | disruptō | disruptīs | ||||
| Accusative | disruptum | disruptam | disruptum | disruptōs | disruptās | disrupta | |
| Ablative | disruptō | disruptā | disruptō | disruptīs | |||
| Vocative | disrupte | disrupta | disruptum | disruptī | disruptae | disrupta | |