Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

ducatus

出典:『Wiktionary』 (2024/09/11 02:01 UTC )


語源

From dux +‎ tus.

発音

名詞

ducātus m (genitive ducātūs); fourth declension (Late Latin, Medieval Latin, New Latin)

  1. leadership, command
  2. guidance
  3. authority
  4. duchy
    • 1873, Roskoványi Ágoston, Romanus Pontifex tamquam primas ecclesiae et princeps civilis e monumentis, page 43:
      [] ut ordinem electionis quo ad hanc commissionem assumpti, sequamur,- sunt: Hispania Gallia, Hibernia, Hungaria, Turcia, Sicilia, Polonia, Ducatus Mutinensis, Brasilia, Bavaria, Belgium, Status uniti Americae septemtrionalis, Tyrolis austriaca, Chili, Anglia, Venetiae, Roma, Indiae orientales, Borussia et California.
      (please add an English translation of this quotation)

語形変化

Fourth-declension noun.

派生した語

  • Byzantine Greek: δουκάτον (doukáton), δουκάτο (doukáto)
    • Greek: δουκάτο (doukáto)
  • Italian: dogato
  • Sicilian: ducatu
  • Venetian: dogado
    • Italian: dogado
  • Catalan: ducat
  • Friulian: ducât
  • Occitan: ducat
  • Old French: duché
    • French: duché
    • Middle English: duche
      • English: duchy
  • Old Italian: ducato
    • Italian: ducato
    • Old French: ducat
      • Middle French: ducat
        • English: ducat
        • French: ducat
          • Turkish: düka
  • Portuguese: ducado
  • Romanian: ducat
  • Spanish: ducado

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

閲覧履歴

ducatusのページの著作権