出典:Wiktionary
excubitor m (genitive excubitoris); third declension
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | excubitor | excubitōrēs |
| genitive | excubitōris | excubitōrum |
| dative | excubitōrī | excubitōribus |
| accusative | excubitōrem | excubitōrēs |
| ablative | excubitōre | excubitōribus |
| vocative | excubitor | excubitōrēs |
![]()
ホークビット
a madcap
トートグ
tautogs
katydids
哀願すること
waratahs
a convert
a hermit
a recluse
カザリドリ類
cotingas
ウアカリ類
uakaris
a satirist
a nuisance