出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/04/27 20:10 UTC 版)
From Ancient Greek ἐξηγητικός (exēgētikós).
exēgēticus (feminine exēgētica, neuter exēgēticum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | exēgēticus | exēgētica | exēgēticum | exēgēticī | exēgēticae | exēgētica | |
| genitive | exēgēticī | exēgēticae | exēgēticī | exēgēticōrum | exēgēticārum | exēgēticōrum | |
| dative | exēgēticō | exēgēticae | exēgēticō | exēgēticīs | |||
| accusative | exēgēticum | exēgēticam | exēgēticum | exēgēticōs | exēgēticās | exēgētica | |
| ablative | exēgēticō | exēgēticā | exēgēticō | exēgēticīs | |||
| vocative | exēgētice | exēgētica | exēgēticum | exēgēticī | exēgēticae | exēgētica | |