出典:Wiktionary
From Proto-Germanic *ganuganą (“to be permitted, be enough”), from Proto-Indo-European *h₂neḱ- (“to reach, attain”).
Cognate with Old Frisian nōgia (“to be enough”), Old Saxon ginuht from the unrecorded verb *ginugan, Old High German ginuogen (“to suffice”), Old Norse nógja (“to suffice”), Gothic (ganōhjan, “to be content”), 古期英語 ġenēah (“sufficiency, abundance”).
| infinitive | ġenugan | tō ġenugenne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | ġenēah | ġenohte |
| 2nd-person singular | ġenēaht | ġenohtest |
| 3rd-person singular | ġenēah | ġenohte |
| plural | ġenugon | ġenohton |
| subjunctive | present | past |
| singular | ġenuge | ġenohte |
| plural | ġenugen | ġenohten |
| imperative | ||
| singular | ġenug(e) | |
| plural | ġenugaþ | |
| participle | present | past |
| ġenugende | ġenugen | |