出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Γίνδαρος (Gíndaros).
Gindarus f (genitive Gindarī); second declension
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Gindarus |
| genitive | Gindarī |
| dative | Gindarō |
| accusative | Gindarum |
| ablative | Gindarō |
| vocative | Gindare |