出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2024/11/16 00:30 UTC 版)
From illectō + -mentum.
illectāmentum n (genitive illectāmentī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | illectāmentum | illectāmenta |
| genitive | illectāmentī | illectāmentōrum |
| dative | illectāmentō | illectāmentīs |
| accusative | illectāmentum | illectāmenta |
| ablative | illectāmentō | illectāmentīs |
| vocative | illectāmentum | illectāmenta |