出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/05/18 00:53 UTC 版)
Perfect active participle of immiseror (“pity, commiserate”, deponent verb).
immiserātus (feminine immiserāta, neuter immiserātum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | immiserātus | immiserāta | immiserātum | immiserātī | immiserātae | immiserāta | |
| genitive | immiserātī | immiserātae | immiserātī | immiserātōrum | immiserātārum | immiserātōrum | |
| dative | immiserātō | immiserātae | immiserātō | immiserātīs | |||
| accusative | immiserātum | immiserātam | immiserātum | immiserātōs | immiserātās | immiserāta | |
| ablative | immiserātō | immiserātā | immiserātō | immiserātīs | |||
| vocative | immiserāte | immiserāta | immiserātum | immiserātī | immiserātae | immiserāta | |