出典:Wiktionary
From in- (“un-”) + prosper (“prosperous, favourable”).
improsper (feminine improspera, neuter improsperum, adverb improsperē); first/second-declension adjective (nominative masculine 単数形 in -er)
First/second-declension adjective (nominative masculine 単数形 in -er).
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | improsper | improspera | improsperum | improsperī | improsperae | improspera | |
| Genitive | improsperī | improsperae | improsperī | improsperōrum | improsperārum | improsperōrum | |
| Dative | improsperō | improsperō | improsperīs | ||||
| Accusative | improsperum | improsperam | improsperum | improsperōs | improsperās | improspera | |
| Ablative | improsperō | improsperā | improsperō | improsperīs | |||
| Vocative | improsper | improspera | improsperum | improsperī | improsperae | improspera | |