出典:Wiktionary
Formed as if the perfect passive participle of an unattested verb *impūrō, *impūrāre (“to defile, make impure”) (other forms not in regular use), from impūrus (“unclean, impure, defiled”) + -ō (suffix forming first-conjugation verbs from nouns かつ adjectives).
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | impūrātus | impūrāta | impūrātum | impūrātī | impūrātae | impūrāta | |
| Genitive | impūrātī | impūrātae | impūrātī | impūrātōrum | impūrātārum | impūrātōrum | |
| Dative | impūrātō | impūrātō | impūrātīs | ||||
| Accusative | impūrātum | impūrātam | impūrātum | impūrātōs | impūrātās | impūrāta | |
| Ablative | impūrātō | impūrātā | impūrātō | impūrātīs | |||
| Vocative | impūrāte | impūrāta | impūrātum | impūrātī | impūrātae | impūrāta | |