出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2012/10/28 18:38 UTC 版)
present active inarctō, present infinitive inarctāre, perfect active inarctāvī, supine inarctātum.
| indicative | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | inarctō | inarctās | inarctat | inarctāmus | inarctātis | inarctant |
| future | inarctābō | inarctābis | inarctābit | inarctābimus | inarctābitis | inarctābunt | |
| imperfect | inarctābam | inarctābās | inarctābat | inarctābāmus | inarctābātis | inarctābant | |
| perfect | inarctāvī | inarctāvistī | inarctāvit | inarctāvimus | inarctāvistis | inarctāvērunt | |
| future perfect | inarctāverō | inarctāveris | inarctāverit | inarctāverimus | inarctāveritis | inarctāverint | |
| pluperfect | inarctāveram | inarctāverās | inarctāverat | inarctāverāmus | inarctāverātis | inarctāverant | |
| passive | present | inarctor | inarctāris | inarctātur | inarctāmur | inarctāminī | inarctantur |
| future | inarctābor | inarctāberis | inarctābitur | inarctābimur | inarctābiminī | inarctābuntur | |
| imperfect | inarctābar | inarctābāris | inarctābātur | inarctābāmur | inarctābāminī | inarctābantur | |
| perfect | Use inarctātus m., inarctāta f., inarctātum n. followed by the present indicative of sum. | ||||||
| future perfect | Use inarctātus m., inarctāta f., inarctātum n. followed by the future indicative of sum. | ||||||
| pluperfect | Use inarctātus m., inarctāta f., inarctātum n. followed by the imperfect indicative of sum. | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | inarctem | inarctēs | inarctet | inarctēmus | inarctētis | inarctent |
| imperfect | inarctārem | inarctārēs | inarctāret | inarctārēmus | inarctārētis | inarctārent | |
| perfect | inarctāverim | inarctāverīs | inarctāverit | inarctāverīmus | inarctāverītis | inarctāverint | |
| pluperfect | inarctāvissem | inarctāvissēs | inarctāvisset | inarctāvissēmus | inarctāvissētis | inarctāvissent | |
| passive | present | inarcter | inarctēris | inarctētur | inarctēmur | inarctēminī | inarctentur |
| imperfect | inarctārer | inarctārēris | inarctārētur | inarctārēmur | inarctārēminī | inarctārentur | |
| perfect | Use inarctātus m., inarctāta f., inarctātum n. followed by the present subjunctive of sum. | ||||||
| pluperfect | Use inarctātus m., inarctāta f., inarctātum n. followed by the imperfect subjunctive of sum. | ||||||
| imperatives | active | passive | |||||
| present (you) | future (you) | future (he/she) | present (you) | future (you) | future (he/she) | ||
| singular | inarctā | inarctātō | inarctātō | inarctāre | inarctātor | inarctātor | |
| plural | inarctāte | inarctātōte | inarctantō | inarctāminī | — | inarctantor | |
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | inarctāre | inarctāvisse | inarctātūrus esse | inarctārī | inarctātus esse | inarctātum īrī | |
| participles | inarctāns (inarctantis) | — | inarctātūrus-ra, -rum | — | inarctātus-a, -um | inarctandus-nda, -ndum | |