出典:Wiktionary
From in- (intensifier) + *clutus, hypothetical perfect passive participle of clueō (“to be known, reputed”). De Vaan argues that inclitus, as the lectio difficilior, is the older form.
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | inclitus | inclita | inclitum | inclitī | inclitae | inclita | |
| Genitive | inclitī | inclitae | inclitī | inclitōrum | inclitārum | inclitōrum | |
| Dative | inclitō | inclitō | inclitīs | ||||
| Accusative | inclitum | inclitam | inclitum | inclitōs | inclitās | inclita | |
| Ablative | inclitō | inclitā | inclitō | inclitīs | |||
| Vocative | inclite | inclita | inclitum | inclitī | inclitae | inclita | |