出典:Wiktionary
From in- (“un-”) + compertus (“discovered, verified”), from the perfect passive participle of comperiō (“to learn, discover, ascertain”).
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | incompertus | incomperta | incompertum | incompertī | incompertae | incomperta | |
| Genitive | incompertī | incompertae | incompertī | incompertōrum | incompertārum | incompertōrum | |
| Dative | incompertō | incompertō | incompertīs | ||||
| Accusative | incompertum | incompertam | incompertum | incompertōs | incompertās | incomperta | |
| Ablative | incompertō | incompertā | incompertō | incompertīs | |||
| Vocative | incomperte | incomperta | incompertum | incompertī | incompertae | incomperta | |