出典:Wiktionary
indēbitum n (genitive indēbitī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | indēbitum | indēbita |
| Genitive | indēbitī | indēbitōrum |
| Dative | indēbitō | indēbitīs |
| Accusative | indēbitum | indēbita |
| Ablative | indēbitō | indēbitīs |
| Vocative | indēbitum | indēbita |
indēbitum