英和和英

From in- (“not”) +‎ fācundus (“eloquent”).

īnfācundus (feminine īnfācunda, neuter īnfācundum); first/second-declension adjective

First/second-declension adjective.

	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
	singular			plural
nominative	īnfācundus	īnfācunda	īnfācundum	īnfācundī	īnfācundae	īnfācunda
genitive	īnfācundī	īnfācundae	īnfācundī	īnfācundōrum	īnfācundārum	īnfācundōrum
dative	īnfācundō	īnfācundae	īnfācundō	īnfācundīs
accusative	īnfācundum	īnfācundam	īnfācundum	īnfācundōs	īnfācundās	īnfācunda
ablative	īnfācundō	īnfācundā	īnfācundō	īnfācundīs
vocative	īnfācunde	īnfācunda	īnfācundum	īnfācundī	īnfācundae	īnfācunda

“infacundus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“infacundus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

Wiktionary英語版