Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

infitiatus

出典:『Wiktionary』 (2025/12/15 17:24 UTC )


語源

Perfect active participle of īnfitior.

Participle

īnfitiātus (feminine īnfitiāta, neuter īnfitiātum); first/second-declension participle

  1. having denied, disowned

語形変化

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative īnfitiātus īnfitiāta īnfitiātum īnfitiātī īnfitiātae īnfitiāta
genitive īnfitiātī īnfitiātae īnfitiātī īnfitiātōrum īnfitiātārum īnfitiātōrum
dative īnfitiātō īnfitiātae īnfitiātō īnfitiātīs
accusative īnfitiātum īnfitiātam īnfitiātum īnfitiātōs īnfitiātās īnfitiāta
ablative īnfitiātō īnfitiātā īnfitiātō īnfitiātīs
vocative īnfitiāte īnfitiāta īnfitiātum īnfitiātī īnfitiātae īnfitiāta
調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

閲覧履歴

infitiatusのページの著作権